kojot, vuk i pas

Nova životinjska vrsta: Mešanac vuka, kojota i psa

Verovali ili ne, ali i vukovi, kad su suočeni s nedostatkom seksualnih partnera, ponekad su spremni da snize svoje standarde. Biolozi smatraju da je upravo takva kriza navela sve manju populaciju vukova u južnom Ontariju u SAD na parenje s psima i kojotima.

 

 

 

Izvor: Index.hr/ljubimci

Krčenje šuma za farme i progon od strane farmera koji ih vide kao pretnju itekako je otežao život vukovima. Ali, upravo je krčenje šuma dovelo prerijske kojote, kao i pse koji prate farmere na vučju teritoriju, piše Economist.

Potomci nastali parenjem između vrsta, ako uopšte prežive, često su genetski slabiji od roditelja. Ali ovog puta, kombinacija vučjeg, kojotskog i psećeg DNK pokazala se veoma uspešnom. Novonastala vrsta, koju neki zovu kojot-vuk (eng. coywolf), a drugi istočni kojot, proširila se istokom Severne Amerike tako brzo da se njena populacija sad već broji u milionima, smatra profesor Roland Kejs s Univerziteta u Severnoj Karolini.

Havier Monzon s Univerziteta Stony Brook u državi Njujork, proučavao je genetski sastav  kojota-vuka na uzorku od 437 primeraka iz severoistočnih država SAD i kanadske provincije Ontario. Utvrdio je da je DNK kojota dominantan, ali da u proseku 25% njihovih gena dolazi od vuka, a 10% od psa.

I jedni i drugi geni donose znatne prednosti. Vučji geni učinili su ovu životinju mnogo većom i težom od kojota (25 kg i više), s većim čeljustima, jačim mišićima i bržim nogama. Jedan kojot-vuk može oboriti manjeg jelena, a čopor može ubiti čak i losa. Dok kojoti radije love u otvorenoj preriji, a vukovi u šumi, ovaj mešanac jednako je vešt u lovu na oba terena. Čak i njegovo zavijanje je mešavina vučjeg i kojotskog.

Pseći geni (uglavnom od većih pasmina poput nemačkog ovčara i dobermana), smatraju neki istraživači, čine kojota-vuka tolerantnijim na ljude i ljudsku buku. Stoga se kojot-vuk proširio tamo gde ni vuk ni kojot nije – u urbana područja, pa čak i u velike gradove poput Njujorka, Bostona i Vašingtona.

Ovaj mešanac, logično, ima i svestraniju dijetu – povrće, bundeve, lubenice, odbačena hrana, glodari poput miševa i veverica, čak i mačke – sve to ulazi na meni kojota-vuka, što mu takođe olakšava preživljavanje u gradovima, gde se šunja pod okriljem noći. Naučio je čak i “kod ulice” – da mora pogledati na obe strane kad prelazi put.

Dr Kejs smatra kojota-vuka “čudesnom savremenom evolucijskom pričom koja nam se događa pred nosom”.

 




Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *